Titus Kunst

Graagte. Levenslust. Thanatos: iets laten afsterven zodat het nieuwe geboren kan worden.
Limbo: niet handelen zodat er gehandeld kan worden.
Lujo Salvaje: de luxe van het ongepolijste.
La Inocencia: leven vanuit onschuld.
Het zijn steeds terugkerende themas in mijn kunst

Mijn schilderijen zijn mijn dierbaren.
Ik hou van ze.
Ze hebben geen woorden nodig.
Ze zijn zichzelf.
Precies zoals ze ‘gekozen’ hebben zichzelf te zijn.
Zoals de met teer en dode algen overdekte planken die ik als kind op het strand vond en die,
ondanks de protesten van mijn moeder, mee naar huis moesten.
Of de Rembrandts, de Matisse’s, de De Koonings uit het museum van mijn kindertijd,
die mij mijn adem deden stoppen en de tijd wisten stil te zetten.

Voor mij zijn mijn schilderijen magisch.
Ik hou van de schoonheid en de intelligentie van het simpele, dat tegelijkertijd diep en rijk is.
Ze gaan over wat ik op het moment dat ik ze maak, voel, nodig heb en naar verlang.
Ze verbazen en verrassen me altijd opnieuw en maken me gelukkig.
Ze zijn divers, abstract, figuratief, groot, klein.
Vaak vol kleur en energie.
Soms zijn ze zo vreemd, dat ik de enige lijk te zijn die ze in zijn armen wil sluiten.
Wat mij een fantastisch gevoel van exclusiviteit geeft.
Mijn schilderijen resoneren met wie gevoelig voor ze is.
Ze zijn er om te delen waar ik van hou.